تفاوت برگه زردآلو و قیسی در چیست؟
قیسی، خشک شده میوه زرد آلو می باشد. درخت زرد آلو از خانواده Rosaceae می باشد که بیشتر در مناطق معتدل به ویژه در آب و هوای مدیترانه ای کشت می شود. درخت زردآلو درخت کوچکی می باشد که به صورت پراکنده کشت می شود. این درخت دارای برگ های سبز رنگ پهن و کوچک و نوک تیز می باشد. درخت زردآلو از هم خانواده درختانی مثل بادام و گیلاس می باشد. این درخت دارای شکوفه های صورتی رنگ است که به صورت دوتایی و یا تکی بر روی ساقه های درخت زردآلو می روید. میوه های زردآلو قبل از رسیدن به رنگ سبز می باشد و حالت کشیده دارد و شبیه بادام می باشد ولی بعد از رسیدن به رنگ زرد یا نارنجی تبدیل می شود. میوه ی آن آبدار و با طعم شیرین می باشد.
زردآلو در ایران بیشتر در منطقه آذربایجان کاشت می شود. زردآلو هایی که به صورت خودرو هستند معمولا هسته های تو پر دارند ولی زردآلو هایی که به صورت اصلاح نژادی یا پیوندی می باشند اغلب دارای هسته های کوچک هستند. بیشترین زردآلو هایی که در ایران کاشت می شوند از نژاد عسگرآباد، اردوباد و شین آباد هستند. شهر های اصلی محل رویش این میوه اورمیه، آذرشهر، مرند و اسکو می باشد. زردآلو از طریق جوانه زدن روی پایه های هلو یا زردآلو تکثیر می شود و هلو، آلو و زردآلو را می توان به راحتی پیوند زد. درخت در خاک لومی با زهکشی خوب، ترجیحاً سبک به جای سنگین رویش بهتری دارد. اکثر گونه ها سرمای زمستانی را تحمل می کنند، اما جوانه های شکوفه که زودتر باز می شوند، اغلب در اثر یخ زدن دیررس از بین می روند. درختان کاملاً مقاوم به خشکی هستند و در شرایط رشد مساعد عمر طولانی دارند و برخی از آنها 100 سال یا بیشتر عمر می کنند.